Sächsische Schweiz 2014 (1)

De Sächsische Schweiz is een middelgebergte in de Duitse deelstaat Saksen op ongeveer dertig kilometer van de stad Dresden. Hier vind je alles wat een echt gebergte ook heeft, maar dan in het klein: diepe ravijnen, tafelbergen, eenzame rotsnaalden en scherpe kammen van zandsteen. Een prachtig wandelgebied waar geen einde aan komt en met wandelroutes op allerlei nivaus. Ook ideaal met kinderen. Het wandelgebied Sächsische Schweiz is een veelzijdige streek; rijk aan culturele erfgoeden en bijzonderheden op het gebied van flora, fauna en geologie.

Je kunt er op pad gaan door eindeloze bossen, afdalen in diepe valleien en weer omhoog klauteren door nauwe kloven. Je vindt er middeleeuwse burchten, avontuurlijke, gezekerde routes over geëxponeerde rotsen en prachtige uitzichten. Hier gaan een ogenschijnlijk onaangetaste wildernis en een oud cultuurlandschap harmonieus in elkaar over. Het gebied heeft grotendeels de status gekregen van ‘Landschafts- und Naturschutzgebiet’. Sinds 1990 is een deel van de Sächsischen Schweiz nationaal park geworden. In navolging wees Tsjechië in 2000 een vergelijkbaar en aangrenzend deel aan als nationaal park ‘Boheems Zwitserland’.
(Bij het verkeersburo en op deze site is nog meer informatie te vinden)
Lees ook dit artikel in de Volkskrant 2001

Dag 1 over de Lilienstein naar Wehlen(15km)

Aankomst in Halbstadt aan de overzijde van Königstein aan de Elbe. Het hotel ligt aan de overzijde van Königstein eenvoudig met het pontje te bereiken. Het is er rustig op de goederen treinen na met autootjes uit Tsjechie. het valt mee met de herrie. De volgende dag gaan we over de Lilienstein naar Rathen via de schwedenlocher. Dit zijn smalle kloven waar de boeren met hun vee kwamen schuilen voor de zweden die hier een aardige rol hebben gespeeld in de dertigjarige oorlog(1618-1648). Op de top ligt de Bastei, een toppertje in de toeristenfolders. Hiervandaan verder naar het stadje Wehlen. Toch een flinke wandeling voor de eerste dag met een stuk traplopen. Het eten achteraf smaakte later toch nog goed dank zij de ferme honger. Een stuk taart onderweg op een Elbe-terrasje ging er ook goed in. Het werd ook duidelijk dat de bediening niet overal “top” was. Veel personeel komt hier uit Tsjechie en dat is merkbaar. Ook hebben veel zaken klappen gehad van overstromingen( 2002, 2006 en 2013). De rek is er een beetje uit. Hopelijk blijft het voolopig droog.