Zegen – Gerard van Maasakkers
Zo wou’k da goan zinge ok as da nie um an te hurren is( Rik).
Al de winkels in de stad die hebbe niks aan mijn gehad;
‘k Heb er lang um rondgelopen, mer ‘k wou vur jou iets anders kope.
‘k Heb gezocht, ik heb gedacht; ik koop iets wa ge nie verwacht,
Iets hul schoons vur hul oew leven iets waor ge echt iets um zalt geve.
Iets wa hul gaaf en afgerond, is iets wa ‘ne zalf vur elke wond is,
Iets wa as water vur ’n plant is, iets wa ’t leven zelf, bekant is.
Iets wa de vrede hee begrepen die ‘ne steen hee uitgeslepe
Dur de jaore en de wind, iets wa begint en weer begint.
Iets wa-toe-nie zal willen dwinge vals, of zonder zin te zinge,
Iets, wa muziek is in oew ore iets wa ’t hart nie hee verlore.
‘k Zou ’t oe gere willen geve; al da schoons vur hul oew leve
Al da fijns en al da groots mer wordt oew leven dan nie doods?
Zou de zin van hul oew leve te verlieze en te geve,
Aalt te komen, soms te gaon dur zo’n gift blijve bestaon?
En zou-t’er dan iets overblijve um te kankere, te kijve
Um de vinde of kwijt te rake um kapot of goed te make…
‘k Wou in de stad nie langer blijve ik ben dit lieke op gaon schrijve
‘k Wil’t oe geve, mee mijne zegen: veul zon en op zijnen tijd wat regen.
